Algemeen

Mengsels en alligasies kat pdf

Mengsels en alligasies kat pdf


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Mengsels en alligasies kat pdf

Die volgende is 'n algemene behandeling van mengsels en alligasies van vloeistowwe. Die afleiding van 'n presiese oplossing vir die mengsel en alligasies van ideale gas in een dimensie wanneer die gemiddelde snelheidsveranderinge in ruimte gegee word. Dit is van toepassing op meer algemene probleme as hierdie spesifieke model en behoort ook bruikbaar te wees in moeiliker probleme. Die model is in twee dele. In Deel A is die snelheid in een dimensie 'n polinoom en die snelheid in die ander dimensie is 'n lineêre funksie. In Deel B is beide snelheid lineêr. Die bewegingsvergelykings word in beide dele van die model analities opgelos. Om die toepassing van die analise op die vloeistofmeganika-probleem te verstaan, oorweeg die tweedimensionele beweging van die oppervlak van 'n onsamedrukbare vloeistof met massadigtheid ρ, viskositeit μ en oppervlaksnelheid V. V is lineêr in die posisie in elke rigting x en y : V x(r, t) = M x(r, t) V y(r, t) = M y(r, t) waar M x(r, t) en M y(r, t) konstantes is wat hang slegs af van die x- en y-koördinate en r is die radius. 'n Snelheidsveld word gedefinieer deur V = V x(r, t) dy(r, t) x(r, t) + V y(r, t) dy(r, t). Die massa vloeistof in die gebied met volume V word gegee deur M1 V. Die gemiddelde momentum van die vloeistof word dan, deur die massastelling, dMV = ρ dV 'n Massa-element en die totale massa M2 van die vloeistof word gegee deur M2 = M1 V. Aangesien V lineêr in beide x en y is, is die versnellingsvektor parallel aan dMV en moet 'n komponent in die tangensiële rigting tot die grens by die oppervlak van die vloeistof hê. Die bewegingsvergelyking is, deur dMV = −dA T(t) te integreer, dan MV 1 2 + MV 1 2(2 − n V)A = konstant waar dA = dxdy en dMV(r, t) = M x(r) , t)dx dy(r, t) + M y(r, t)dx dy(r, t) Dus, V 1 = −(M 1 V 1 2 + 2 M 1 V 1 2 − n V 1 2 V ) is die radiale komponent van die snelheid by 'n gegewe punt, en V 2 = −(M 1 V 1 2 + 2 M 1 V 1 2 − n V 1 2 V) is die tangensiële komponent. Gebruik dan integrasie deur dele en die randvoorwaardes (i) V x = 0, (ii) V y = 0 by r = a (konstante), V = V 1 by r = a, V = 0 by r = b ( konstant), kan die algemene oplossing vir V gevind word. (1) V 1 = (2 − n)Π[a cos tn(b − a)− bn(b − a)r + n(n − 1)(2 − n)r − (b − a)r sin n(b − a)r + n(b − a)r cos n(b − a)r]/(1 − n)r 2 a (2 − n)(1 − n) an (b − a)r sin n(b − a)rn cos n(b − a)rnb (b − a)r sin n(b − a)r (n 2 − 1) [(b − a)r − sin n(b − a) )r + n(n − 1)(b − a)r]/nb (b − a)r sin n(b − a)r sin n(b − a)ra sin n(b − a)r cos n (b − a)r [(b − a)r + n(n − 1)(b − a)r]/nr 2 a sin n(b − a)r (n 2 − 1) (b − a) r sin n(b − a)r + n(n − 1)(b − a)r sin n(b − a)r]/(1 − n)r 2 b sin n(b − a)r (n 2 − 1) (b − a)r sin n(b − a)r + n(n − 1)(b − a)r sin n(b − a)r − sin n(b − a)r (b) − a)r [(b − a)r + n(n − 1)(b − a)r]/nr 2 b sin n(b − a)r sin n(b − a)r + n(n − 1)(b − a)r sin n(b − a)r]/[1 − n]r 2 r sin b(r + n(b − a)r) [n(n − 1)(r + n) (b − a)r) − 2(b − a)r − sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r [n(n − 1)(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r 2 n(n − 1)(b − a)r [n(n − 1) (b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r [(n 2 − 1)(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r 2 [(n 2 − 1)(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r [(n 2 − 1 )(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r]/2 sin n(b − a)r ]/(n 2 − 1)r 2 2 − ( n 2 − 1)r sin(2n)(b − a)r + (n 2 − 1)r sin[n(n − 1)(b − a)r − 2(b − a)r]/2 sin n(b − a)r ]/(n 2 − 1)r 2 [(n 2 − 1)(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a)r] /2 sin n(b − a)r ]/(n 2 − 1)r 2 [(n 2 − 1)(b − a)r − 2(b − a)r + sin(2n)(b − a )r]/2 sin n(b − a)r )}” (sien vergelykings (2.10)–(2.13) in die Bylaag). In die huidige referaat wys ons dat onder sekere tegniese voorwaardes wat in byna alle fisies interessante situasies vervul word, hierdie formule 'n spesiale vorm aanneem (sien Stelling ,[prop2.2] en die volgende bespreking). Dan evalueer ons die asimptotiese gedrag van die funksie ([3.22]) in 'n omgewing van nul. As hierdie funksie benader word deur 'n polinoom (wat gewoonlik die geval is, as gevolg van eienskappe van die asimptotiese uitbreiding van die funksie (


Kyk die video: CS50 2016 - Week 6 - HTTP (Februarie 2023).